Verliefd...

Sinds afgelopen week heb ik de jongen eigenlijk bijna elke dag even mee het hok uit genomen, hetzij naar buiten hetzij naar binnen en dan steeds in een andere kamer.

Ik baal als een stekker dat ik domweg vergeten ben er foto's of filmpjes van te maken... maar vanmorgen was zoooooooo gaaf. Liepen ze met zijn drietjes over de keukentafel uitgebakken broodjes met zonnebloempitjes te slopen   

De reden dat ik dan vergeet foto's te maken is domweg omdat we bijna ademloos naar het spul zitten te kijken. Vliegoefeningen op een keukenrol vastgehouden door Lief, te hard in je vinger bijten om te zien of het stuk kan   . Ze proberen uit hun knuistje te eten, klimmen op je arm en glijden daarbij met trui en al ondersteboven... *smelt*

Ze zitten nog steeds allemaal in het blok, en elke dag denken we dat de grootste er nu wel uit zal komen. Lang kan het toch niet meer duren denk ik, de oudste wordt dinsdag 10 weken oud. 

Negatieve uitslagen en een meidenklasje...

Gisteren kreeg ik een telefoontje van de assistente van de dierenarts. Alle testen waren negatief, positief dus dus voor de vogels en voor ons. Ze zijn alle drie vrij van de geteste ziektes *juich*


De geslachtstesten waren er vanmorgen per e-mail, ik had er 2 goed, jong 1 en 3 maar jong 2 had ik fout. Het zijn dus drie meiden *grin*

Groepsfoto van de 18e

Jong 1, 18-09

Jong 2, 18-09

Jong 3, 18-09


En dan nu de foto's van vandaag. :)

Jong 1

Jong 2

Jong 3

Met zijn allen op het blok, daar heb ik ze op gezet, ze zitten nog steeds braaf in het blok alle drie  

Pissed off dady achter het tralieluik  

Jong 1 en 3 op het blok.

Ik had een stuk kiwi meegenomen waar ze alle drie van geproefd hebben, ze zijn echt heel erg op eten en proeven zo schattig  Ik leg steeds hele kleine hapjes van van alles en nogwat klaar, elke dag een ander smaakje. Vandaag een stukje gekookte kip, zo... ik zou echt durven zweren dat de bedelgeluiden harder en dwingender klonken. 't zijn hele kleine beetjes hoor, echt puur voor de smaak.

Jong 1 bijt  Maar ik ben er op voor bereid en het doet nog geen pijn dus ik laat niets merken, dit wordt wel een hele mooie. Maar dat worden ze alle drie denk ik, beide ouders zijn echt fraai, en mams is een van de mooiste grijsjes die ik ooit gezien heb.

Jong twee blaast altijd en zit veel met de snavel open maar is echt zoooooo nieuwsgierig en bijten doet het niet. Die is behoorlijk grof van bouw, ook mooi.

En jong 3... *smelt* die is nog steeds het kleinst maar die is dan ook ruim vier dagen jonger dan jong 1 en dat scheelt natuurlijk wel. Die is by far het liefst en eet vol vertrouwen een stukje kiwi uit mijn mond. Wat een schatje is dat.

Nee... ik weet zeker dat het nog steeds mogelijk is ze nog heel erg tam te maken, alle drie. En ik ben zo blij dat ze nog bij hun ouders zitten.

Filmpje...

Filmpje  

Het begint vrij saai maar dat stukje gaat om het puppy geluid dat ze maken als ze bedelen 

3 levenloze lijfjes....

Zo, ik ben helemaal gaar... wat ben ik toch ook een muts. 


Zoals ik al schreef hadden we al besloten dat we de jongen zouden gaan laten testen op Polyoma, Chlamidia, PBFD en KDS/PDD. Omdat de jongen zo onderhand toch hun snavels gaan leren kennen hadden we bedacht dat het misschien slim zou zijn niet te wachten tot ze zelf het blok uit zouden komen maar om nu al te gaan. Natuurlijk zou dat best lastig plannen zijn, want ik wou de jongen niet te lang bij hun ouders vandaan houden en de dierenarts (een vogelarts) is over het algemeen erg druk dus om daar zonder spoed even snel heen te kunnen... 

Vanmorgen waren de voerbaken van de grijsjes zo goed als leeg. Met 5 veelvraatjes in 1 hok gaat dat natuurlijk ook snel. De zon scheen en ik had geen afspraken met klanten vandaag dus ik besloot het eten in de buitenvlucht te geven ipv binnen. 

Op de webcam zag ik om 09:00 dat beide ouders buiten zaten. Dus ik snel het voorzetluik dicht, en de DA gebeld om te kijken of ik een afspraak kon krijgen. De omstandigheden uitgelegd en ik kon om 10:40 terecht... SUPER!

Omgekleed, tandjes gepoetst en met een boekje en mijn ontbijt in het binnenhok gaan zitten met het blok open. Paps wist me nog even erg pijnlijk in mijn jatten te bijten toen ik hem door de tralies van het gaasdeurtje naar de buitenvlucht een stukje brood aanbood.  

Tegen de tijd dat ik moest vertrekken het luik naar de buitenvlucht van binnen afgedekt met een stuk triplex en tape. Zo konden ze niet zien dat ik de jongen echt weg zou nemen dit keer.

De jongen in een plastic bak met beukensnippers gedaan, handdoek erover en rijden maar. Ik was mooi op tijd. Maar tot mijn schrik haalde de DA de narcosekap uit de houder. HUH?? die had ik even niet aan zien komen  

Een voor een lagen mijn schatjes als slappe vaatdoekjes op de behandeltafel. Mijn gezicht en houding spraken boekdelen geloof ik, het is lang geleden dat ik zo in de shit zat... Vooral toen het eerste jong dat in de kap ging er al weer uitgehaald werd en bij aan het komen was toen hij bedacht dat er nog een ring om moest en hem zo weer terug in het masker deed. Ik dacht dat ik gek werd echt waar.  Maar ze waren redelijk snel weer bij hun positieven, een knijpring rijker en wat bloed en ontlasting armer. Go wat een opluchting toen ze alle drie weer in de benen waren. 

Ze worden dus getest op PBFD, Polyoma, Chlamidia en KDS, dit is allemaal via een zogenaamd mengmonster gebeurd. Dus het bloed van de drie samen en de ontlasting samen. Als er namelijk een foute uitslag tussen zit, dan blijven ze gewoon alle drie hier. Maar eerlijk gezegd verwacht ik geen shit aangezien we geen nieuwe vogels in de volière  hebben gezet sinds de test bij de vakparkieten afgelopen jaar (die was alleen niet op KDS).

Bij thuiskomst heb ik veertjes getrokken om voor geslachtsbepaling naar Gendika te sturen. Want als je een mengmonster neemt is geslachtsbepaling uiteraard niet mogelijk. Bij de valkjes gaat het trekken altijd zonder tekenen van pijn maar bij de grijsjes deed het echt zeer. Daarna nog even geknuffeld en een gekauwde  harrisonspellet gevoerd.

Drukke week sowieso maar dit hakte er echt even in. Ik was zo bang dat ze erin zouden blijven of dat het thuis problemen zou geven.

Maar thuis  deed ik de luiken open en zaten de ouders in no-time in het blok om te voeren om even later gemoedelijk te gaan zitten kletsen voor de ingang van het blok. 
 
 ik ben finaal verkocht aan het spul. Wat een voorrecht dit op deze manier mee te mogen maken. Ik heb filmpjes van hoe de ouders het (oudste?) jong knuffelen als het uit het blok kijkt... too cute gewoon. En de geluiden die ze maken *smelt*

Zal proberen de filmpjes zo te comprimeren dat ze online kunnen. De webcam publiceren is geen optie want daarvoor is ons internet veeeel te traag hier 

Van voor naar achteren... Jong 3, jong 2 jong 1   Als je goed kijkt zie je bij jong 2 de hagelnieuwe ring 

Heel veel foto's :)

---

Tijd voor een nieuwe foto update 

Jong 1

Jong 2

Jong 3

Mama die door list en bedrog buiten de kooi zit terwijl wij er in zitten kijkt toe en is not amused. ;)

Pa zit in de buitenvlucht en is zo mogelijk nog bozer  

Vogeltjes gekeken, luikjes toe 

Onderhand hebben we het nestblok weer schoongemaakt. We willen eigenlijk proberen ze komende week al te laten ringen, testen en sexen. Dit omdat het ons makkelijker lijkt nu ze nog hanteerbaar zijn. De foto waar het jong lijkt te happen hapt het niet maar proeft de vinger. Ze ontdooien nog altijd redelijk snel na het vastpakken. Alleen nummer 2 heeft het er moeilijker mee. Jong 3 blijft het relaxed en jong 1 kijkt sinds 2 dagen uit het nestgat  

We weten alleen nog niet precies hoe we dat testen gaan aanpakken, het is moeilijk plannen omdat we nooit precies weten wanneer we de kans krijgen de jongen te pakken. Ik wil ze niet onnodig lang bij de ouders weghalen hoewel ik wel geloof dat ze probleemloos teruggenomen worden. Het gaat toch een heleboel stress veroorzaken bij ze. Gaan we dus nog even over brainstormen. Mooiste zou zijn als de DA hier zou komen voor het bloedafnemen, maar ja... die zit een heel eind weg.